Веројатно лесно ги препознавате емоционално недостапните луѓе. Тие избегнуваат сериозни разговори, со денови не одговараат на пораки и, откако со недели оставаат впечаток дека сакаат врска, одеднаш велат дека не се подготвени за ништо сериозно.

Кај другите лесно ги забележувате ваквите постапки. Многу потешко е да признаете кога и самите се однесувате слично.

Можеби сакате врска, одите на состаноци и точно знаете каков партнер барате. Сепак, желбата да бидете со некого не значи дека сте подготвени за блискоста што доаѓа со една врска. Можно е искрено да посакувате љубов, а сепак да почнете да се повлекувате штом почувствувате дека односот станува посериозен.

Што значи да се биде емоционално недостапен?

Може да бидете емоционално недостапни ако тешко зборувате за своите чувства, избегнувате блискост или се повлекувате штом врската бара поголема посветеност. Може да ви биде непријатно да кажете што ве повредило, да побарате поддршка или да разговарате за проблемите со партнерот. Понекогаш дури и неговите сосема вообичаени потреби ви изгледаат како притисок.

Ваквото однесување често произлегува од претходни искуства. Ако сте биле отфрлени, изневерени или постојано критикувани, можеби сте научиле дека е побезбедно да ги држите луѓето на растојание.

Во одреден период, тоа можеби навистина ви помогнало да се заштитите. Подоцна, истиот начин на однесување може да ве спречи да ја изградите врската што ја посакувате.

ПОВРЗАНО: Дали имате здрава врска со вашиот партнер? Знаци, red flags и совети. 

Шест знаци дека можеби сте емоционално недостапни

1. Го губите интересот штом некој ќе ви возврати

Додека не сте сигурни што чувствува другата личност, постојано мислите на неа. Ги анализирате пораките, очекувате да ви се јави и се прашувате дали повторно ќе се видите.

Но штом таа ќе покаже дека навистина ѝ се допаѓате, нешто се менува. Почнувате да чувствувате притисок, ви пречат нејзините навики или одеднаш ви станува здодевна.

Понекогаш привлечноста е посилна додека постои неизвесност. Кога односот ќе стане посигурен, се појавува страв од блискост, па интересот почнува да исчезнува. Истото може да се случи по искрен разговор, по преспиена ноќ заедно или кога ќе се отвори темата за иднината. До тој момент сè било пријатно, а потоа одеднаш чувствувате потреба да се оддалечите.

Секако, не мора да ви се допадне секој што покажува интерес за вас. Обрнете внимание дали ова ви се повторува секогаш кога некој навистина ќе ви се приближи.

2. Кај секого наоѓате маана

Сосема е нормално да знаете што барате од партнерот. Проблемот се појавува кога секоја ситница станува доволна причина да прекинете однос што дотогаш ви одговарал.

Можеби не ви се допаѓа како се смее, како се облекува или како нарачува кафе. Можеби ви пречи некоја навика која претходно воопшто не сте ја забележувале. Самите причини можат да звучат убедливо. Но ако постојано наоѓате нов недостаток токму кога некој почнува да ви значи, можно е зад тоа да се крие страв од посериозно поврзување. Критериумите се важни, но никој не може да ги исполни условите што постојано се менуваат.

3. Избирате луѓе што не можат да ви се посветат

Ви се допаѓаат луѓе што веќе се во врска, не сакаат ништо сериозно или постојано ве оставаат да се прашувате на што сте. На прв поглед, ваквите избори може да изгледаат како лоша среќа. Но кога постојано се повторуваат, можно е да постои подлабока причина.

Односот со недостапна личност остава простор за возбуда, надеж и фантазирање, без да ве соочи со секојдневните обврски на една вистинска врска. Можете да посакувате блискост, а притоа никогаш целосно да не се најдете во ситуација што ја бара.

Затоа запрашајте се што би се случило ако пред вас застане личност која е присутна, доследна и сака сериозна врска. Дали тоа би ви донело олеснување или би почувствувале потреба да побегнете?

4. Тешко ви е да побарате помош

Самостојноста е вредна особина. Сепак, кога секоја понудена помош ви создава непријатност, можно е зад неа да се крие страв од потпирање на другите. Можеби сте навикнати сè да решавате сами. Ретко кажувате што ви треба, ги премолчувате сопствените проблеми и не знаете како да реагирате кога некој сака да ви помогне.

Можно е да ве нервира и кога партнерот бара внимание, поддршка или потврда дека ви е важен. Неговите потреби ви изгледаат претерани, иако тој само се обидува да почувствува дека сте тука.

Кај некои луѓе ова се гледа и во постојаната зафатеност. Секогаш има уште една обврска, уште една средба или уште нешто што мора веднаш да се заврши. Така за врската постојано останува малку време. Ако станувате особено зафатени токму кога односот почнува да се продлабочува, можеби вреди да размислите зошто.

5. Зборувате за сè, освен за своите чувства

Партнерот можеби знае каде сте пораснале, како сте ја добиле првата работа и што се случувало во вашето семејство. Но дали знае што ве плаши, што ве повредува и кога најмногу ви е потребна поддршка?

Постои разлика меѓу раскажување за сопствениот живот и зборување за чувствата што ги носите во себе. Некои луѓе умеат детално да објаснат зошто се однесуваат на одреден начин, но тешко кажуваат: „Ова ме повреди“, „Се чувствувам несигурно“ или „Ми треба да бидеш покрај мене“.

Кога чувствата постојано ги објаснувате, наместо да ги изразите, разговорот останува на безбедно растојание. Другата личност добива информации за вас, но тешко успева вистински да ви се приближи.

Обидете се попрецизно да препознаете што чувствувате. Наместо само „добро сум“ или „под стрес сум“, запрашајте се дали сте разочарани, вознемирени, осамени, засрамени или повредени.

6. Непријатно ви е кога партнерот ги покажува своите чувства

Емоционалната блискост бара да умеете да зборувате за себе, но и да го сослушате партнерот кога му е тешко. Ако тој е тажен, лут или вознемирен, можеби веднаш почнувате да се браните, ја менувате темата или се повлекувате. Можно е да чувствувате дека неговите емоции ве оптоваруваат, па сакате разговорот што побрзо да заврши.

Понекогаш и едноставна реченица како „Ми недостигаше денес“ или „Ме повреди тоа што го кажа“ може да ви звучи како обвинување.

Тоа не значи дека немате сочувство или дека не се грижите за другите. Можно е да сте внимателни и грижливи во многу ситуации, а сепак тешко да се снаоѓате кога некој бара емотивна поддршка или разговор за проблемите во врската.

Блискоста подразбира да останете присутни и кога разговорот ви е непријатен. Понекогаш е доволно да сослушате, да поставите прашање и да признаете дека разбирате зошто партнерот се чувствува повредено.

ПОВРЗАНО: Како да ја препознаете разликата помеѓу вљубувањето, да бидете вљубени и да сакате некого? 

Дали сте емоционално недостапни или едноставно немате интерес?

Не секоја врска треба да успее. Понекогаш едноставно не ви се допаѓа личноста, немате заеднички вредности или не чувствувате доволна привлечност.

Разликата најлесно се забележува кога ќе погледнете што ви се повторува. Дали најпрво силно посакувате врска, потоа се зближувате, почнувате да чувствувате непријатност, наоѓате маани и на крајот се повлекувате? Дали истиот редослед се појавува со различни луѓе?

Обидете се да бидете искрени со себе. Дали навистина не ја сакате таа личност или ве плаши можноста да ви стане важна? Дали си заминувате затоа што односот не ви одговара или затоа што блискоста ви создава непријатност?

Една прекината врска не открива многу. Истото однесување во повеќе врски веќе кажува нешто за начинот на кој се поврзувате со другите.

Како да станете емоционално подостапни?

Почнете од моментите кога чувствувате потреба да се повлечете. Што се случи непосредно пред тоа? Дали партнерот ви кажа дека ве сака? Дали побара повеќе време заедно? Дали се скаравте или разговаравте за иднината?

Кога ќе забележите што ја предизвикува вашата непријатност, полесно ќе разберете од што всушност се обидувате да се заштитите. Следниот чекор е искрено да кажете што се случува во вас. Не мора веднаш да имате одговор на сè. Доволно е да кажете: „По разговорот почувствував потреба да се повлечам и се обидувам да разберам зошто“.

Бидете конкретни и во секојдневните ситуации. Кажете кога сте вознемирени, кога ви треба пауза или кога сакате прегратка и поддршка. На почетокот може да ви биде непријатно, особено ако сте навикнати сè да задржувате за себе.

Важно е да размислите и како вашето однесување влијае врз партнерот. Можно е да имате добри причини за сопствениот страв, но тоа не ја отстранува болката што ја предизвикуваат молкот, оддалечувањето или ненадејното исчезнување.

Ако ви треба време по расправија, кажете го тоа јасно: „Ми треба еден час да се смирам, а потоа ќе продолжиме со разговорот“. Така си давате простор, а партнерот знае дека не го оставате сам со проблемот. Помага и да ги запишувате мислите, почесто да разговарате за тоа како се чувствувате во врската и постепено да се отворате пред луѓе на кои им верувате.

Ако блискоста предизвикува силна вознемиреност, срам или постојано ве води во болни односи, разговорот со психолог или психотерапевт може да ви помогне подобро да ги разберете причините. Емоционалната недостапност не мора да биде трајна. Кога ќе препознаете што ве тера да се повлекувате, можете постепено да научите како да останете присутни и кога блискоста ви изгледа страшна.