Болката полесно се поднесува кога имаме кого или што да обвиниме за неа. Дури и обичната исеченица помалку нè нервира кога знаеме од кое парче хартија сме се исекле. Но кога станува збор за раскинување, потребата да најдеме виновник е уште поголема.

Често полесно ја прифаќаме разделбата кога знаеме кој е негативецот во приказната. Некој кон кого можеме да ги насочиме гневот, тагата и разочарувањето. Личност чие име ќе го напишеме на парче хартија и ќе го запалиме во некој ритуал што сме го виделе на филм.

Понекогаш виновникот сме ние, понекогаш е другиот. Луѓето изневеруваат, лажат, се повредуваат и ја губат меѓусебната доверба. Но има и врски што завршуваат без голема кавга, предавство или драматичен пресврт. Двајца луѓе едноставно се оддалечуваат или сфаќаат дека веќе не ја замислуваат иднината на ист начин.

Кога врската едноставно повеќе не оди

„Мислам дека ќе ми беше полесно ако некој од нас изневереше“, признава 27-годишната Ана*. Неодамна ставила крај на четиригодишна врска откако таа и партнерот сè потешко успевале да разговараат и да се разберат. Дополнително ги оддалечила и депресијата со која се соочувал нејзиниот партнер.

„Знам дека звучи ужасно, но барем ќе имав конкретна причина да си заминам. Вака, долго време се прашував дали навистина треба да се разделиме или само поминуваме низ тежок период.“

Во нивната врска немало конкретен настан по кој Ана можела да каже дека е време да си замине. Со текот на времето едноставно сфатила дека повеќе не сака да остане. Но токму тоа што немало јасна причина ѝ ја отежнувало одлуката да стави крај.

„На крајот, никој од нас веќе немаше сила да се бори за врската. Тоа беше најтешкото раскинување низ кое сум поминала, бидејќи немаше една голема причина. Имаше само многу мали работи што со текот на времето нè оддалечија.“

Кога љубовта е тука, но животот тргнува во друга насока

Марија* имала 24 години кога нејзиниот партнер се преселил во Словенија поради работа. Неколку месеци се обидувале да одржат врска на далечина со пораки во текот на денот, видео разговори и повремени средби за време на празниците. Но со текот на времето нивните животи почнале да се движат во различни насоки.

„Кога врската ќе заврши без кавга и предавство, постојано размислувате за тоа што можело да биде“, вели таа. „Нема лош спомен што ќе ги засени убавите. Само се прашувате дали можеби требало уште малку да се потрудите.“

Марија вели дека полесно ќе се откажела од идеалната слика за нивната врска ако се случело нешто поради кое би се налутила или разочарала.

„Се сакавме, но живеевме во различни држави и никој од нас не беше подготвен целосно да се откаже од својот живот. Немав причина да му се лутам, а можеби токму тоа ќе ми помогнеше полесно да го преболам.“

Мислата за сè што можело да биде е еден од најболните делови на раскинувањето во кое никој не е виновен. Кога нема лутина, надежта обично трае подолго.

Врската може да биде полна со љубов и сепак да нема иднина

На семејството и пријателите ваквото раскинување често им изгледа како да дошло од никаде. Ако не сте се карале пред нив и сите ве доживувале како добар пар, прашањето е речиси неизбежно: „Но зошто раскинавте?“

Не е лесно да се објасни дека љубовта понекогаш едноставно не е доволна. Двајца луѓе можат да се сакаат, а сепак да имаат различни желби, потреби и планови за иднината.

„Тоа беше истовремено најмирниот и најболниот начин да заврши една врска“, вели 37-годишниот Марко*. Неодамна се разделил од долгогодишната партнерка, а во текот на врската многу се зближил и со нејзините деца. Со раскинувањето морал да се раздели и од нив.

„Тешко е да им објасниш на луѓето што сè си изгубил. Не ја губиш само партнерката. Ги губиш децата за кои си се грижел, неделните ручеци, заедничките навики и плановите што сте ги правеле. Најтешко ми беше да прифатам дека во една врска може да има многу љубов, а сепак таа да не биде вистинска за нашата иднина.“

ПОВРЗАНО: Дали љубовта е доволна за успешна врска? 

Како да продолжите кога нема кого да обвините?

Ако минувате низ вакво раскинување, може да ви помогне ако запишете што точно ви недостига. Дали ви недостига партнерот, блискоста што сте ја имале, заедничките навики или иднината што сте ја замислувале?

Кога ќе посакате да му пишете, запишете ја пораката и почекајте пред да ја испратите. Понекогаш желбата да се јавите поминува штом си дадете малку време да размислите.

На почетокот е добро да одлучите и дали воопшто ќе останете во контакт. Размислете колку често ќе се слушате и дали ќе продолжите да се следите на социјалните мрежи. Убаво е да останете во добри односи, но ако веднаш продолжите да комуницирате како ништо да не се сменило, потешко ќе прифатите дека врската завршила.

Имате право да бидете тажни иако сте се разделиле мирно. Отсуството на кавги не значи дека раскинувањето боли помалку. Сте вложиле време и љубов, сте создале заеднички навики и сте правеле планови. Нормално е да ви треба време за да се навикнете дека таа личност повеќе не е дел од вашето секојдневие.

Колку и да боли ваквиот крај, подоцна можеби ќе бидете благодарни што сте се разделиле без предавство и омраза. Кога никој не ја злоупотребил вашата доверба, помала е веројатноста дека стравот и сомнежите ќе ги пренесете во следната врска. Убавите спомени ќе останат, но со текот на времето веќе нема толку често да ве враќаат назад.

Некои поранешни партнери подоцна успеваат да станат пријатели или барем да останат во добри односи. Можеби нема да бидат блиски како порано, но ќе можат да си честитаат роденден или срдечно да се поздрават ако случајно се сретнат.

„Пет или шест години по раскинувањето, со поранешната партнерка сè уште сме во добри односи“, вели Александар*. „Не се слушаме често, но мило ми е што можеме нормално да разговараме кога ќе се сретнеме. Убаво е кога една љубовна приказна може да заврши без двајца луѓе да станат непријатели.“