Непосредно пред полетување или слетување, патниците често забележуваат дека светлата во кабината се пригушуваат. Иако оваа промена може да изгледа како обид да се создаде помирна атмосфера, таа е дел од безбедносните процедури во авионот.

Полетувањето и слетувањето се сметаат за критични фази на летот. Доколку во тие моменти се појави потреба од итна евакуација, важно е очите на патниците и на екипажот веќе да бидат приспособени на светлината надвор од авионот, особено при ноќни летови.

На човечкото око му е потребно време за да се приспособи при преминување од силно осветлена кабина во темна средина. Со намалувањето на осветлувањето, очите однапред се навикнуваат на условите надвор. Така, во итна ситуација, патниците можат полесно да ги забележат ознаките за излез, осветлените патеки на подот и упатствата на кабинскиот екипаж.

Пригушеното осветлување овозможува и подобар поглед низ прозорците. Кабинскиот екипаж може побрзо да забележи пожар, чад, оштетување или друга опасност надвор од авионот и да процени кои излези можат безбедно да се користат.

Во Македонија, која е дел од Европската заедничка воздухопловна област, преку која домашните воздухопловни прописи и процедури се усогласуваат со заедничките европски стандарди. Конкретната постапка за осветлувањето може да се разликува меѓу авиокомпаниите, но нејзината цел е иста, да ги подготви патниците и екипажот за побрза реакција во непредвидена ситуација.

Правилото за евакуација во рок од 90 секунди е услов што големите патнички авиони треба да го исполнат при сертификациските тестирања. Притоа се проверува дали сите патници и членови на екипажот можат да го напуштат авионот во предвиденото време, користејќи само половина од расположливите излези.

Пригушување на кабинското осветлување е едноставна постапка со важна безбедносна улога. Во вонредна ситуација, таа им помага на патниците побрзо да ги забележат излезите и патеките и да реагираат без дополнително време за приспособување на видот.